j
Jam session ( แจมเซสชั่น )
การเข้าร่วมเล่นดนตรีแจ๊สอย่างไม่เป็นทางการ โดยไม่ต้องใช้โน้ตดนตรี
Jazz ( แจ๊ส )
ดนตรีแจ๊สมีรูปแบบมากมาย ( เริ่มตั้งแต่แรกไทม์และพัฒนาเรื่อยมาทั้งทางด้านเสียงประสานและจังหวะมีชื่อเรียกต่างกันตามรูปแบบเพลงบูลส์ , บูกี้วูกี้ , สวิงและ , บีบ๊อบ ) ดนตรีแจ๊สเป็นรากฐานแบบอย่างดนตรีเต้นรำของชาวอเมริกันตั้งแต่ปลายศตวรรษ 1900 เมื่อครั้งนักดนตรีข้างถนนชาว นิโกรในเมืองนิวออร์ลีนส์ดัดแปลงจังหวะแบบอาฟริกันและทำนองเพลงไปเป็นดนตรีแบบใหม่
1. เพลงแรกไทม์ (ragtime) เป็นดนตรียุคแรกสุดของดนตรีแจ๊ส มีเสียงประสานที่เรียบง่ายใช้เพียงแต่คอร์ด I - IV และ V จังหวะก็อยู่ในลักษณะ 2 ถึง 4 ต่อห้องเพลง และเล่นอยู่ในแบบฉบับที่ตายตัวมากเนื่องจากนักดนตรีส่วนใหญ่อ่านโน้ตไม่ได้ จึงต้องใช้วิธีด้นแนวดนตรีของตนเอง
2. เพลงบูลส์ (blue) ได้รับความนิยมราวปีศตวรรษ 1912 แรกเริ่มนั้นคือเพลงสำหรับร้องมีจังหวะช้ากว่าเพลงแรกไทม์เสียงประสานก็ซับซ้อนกว่าเพราะใช้คอร์ดพวกเซเวนมากและใช้การด้นสั้น ๆ บ่อยครั้ง
3. เพลงบูกี้วูกี้ (boogie-woogie) เริ่มในปีศตวรรษ 1920 มีลักษณะสำคัญคือ การซ้ำทำนองเบสด้วย โน้ตตัวเขบ็ตหนึ่งชั้นในจังหวะ o และมีการด้นทำนองอย่างอิสระ
4. เพลงสวิง (swing) ได้รับการพัฒนามาจากแบบแรก ๆ ใช้เสียงประสานที่มากกว่า คือ ใช้ทั้งคอร์ด 7 และคอร์ด 9 จังหวะก็อยู่ในลักษณะประเภทนับสองและนับสี่แต่มีความราบรื่นประเภทสามพยางค์ ซึ่งให้อารมณ์ดีกว่าการเคร่งจังหวะของดนตรีแจ๊สในยุคแรก ๆ การด้นเบรค ฯลฯ ที่เคยใช้ในยุคแรกก็ได้นำมาใช้ด้วย
5. เพลงบีบ๊อบ (bebop) เป็นเพลงที่ได้รับการพัฒนาต่อไปอีกทั้งทางด้านจังหวะและเสียงประสาน เสียงประสานมีความซับซ้อนมากโดยใช้คอร์ดประเภท 7,9,11 และ 13 พอ ๆ กับการ เปลี่ยนแปลงท่วงทำนองและเสียงประสานทุกชนิดจังหวะที่มีความเคร่งครัดโดยให้ความรู้สึกการ ใช้โน้ตตัวเขบ็ต 2 ชั้นในประเภทนับ 4 ในแต่ละห้อง

Jete ( เจท )
การทำคันชักเต้นบนสาย
Jota (Sp. โจตา )
การเต้นรำเเบบสเปนในจังหวะประเภทนับ 3 ประกอบด้วยผู้เต้นรำเป็นคู่ ๆ โจตาเกิดขึ้นที่เมือง อะทกอน ( ทางตอนเหนือของประเทศสเปน ) มีลักษณะการเต้นที่รวดเร็วและมีคาสทะเนทส์เป็นเครื่องดนตรีประกอบ